داریوش رضایی‌نژاد” سومین دانشمند هسته‌ای ایران بود که توسط عوامل رژیم منحوس صهیونیستی به شهادت رسید.
“با گذشت چهار سال از شهادت مظلومانه دانشمند هسته ای کشور شهید داریوش رضایی نژاد یاد و خاطره این شهید گرانقدر همچنان در دل ها و اذهان مردم این سرزمین زنده است.
بی شک دشمنان جمهوری اسلامی به منظور ایجاد نا امنی و ارعاب در سطح جامعه نخبگان علمی و دست اندرکاران فناوری بومی هسته ای و در نهایت عقب نشینی از حرکت شتابان جامعه علمی و دانشگاهی، در پی ترور و از میان برداشتن دانشمندان هسته ای می باشند اما استکبار جهانی غافل از این موضوع بوده که هیچگاه یک ایرانی را نمی توان با زور و تهدید از آرمان های خود بازداشت.
داریوش رضایی‌نژاد” سومین دانشمند هسته‌ای ایران بود که توسط عوامل رژیم منحوس صهیونیستی به شهادت رسید. وی یکی از دانشجویان دوره دکتری ارشد برق (گرایش قدرت) دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی بود که همراه همسر و فرزند خود در مقابل درب خانه‌اش در خیابان بنی‌هاشم، خیابان خادم رضائیان هدف سوءقصد ۲ موتور سوار قرار گرفت و به شهادت رسید.
جزئیات و نحوه شهادت
ساعت ۱۶:۰۵ روز شنبه از طریق مرکز فوریت‌های پلیسی ۱۱۰ به این کلانتری اعلام شد که دو نفر در حوالی خیابان بنی هاشم مورد اصابت گلوله قرار گرفته‌اند که برای روشن شدن موضوع، مأموران ما سریعا به آدرس اعلامی اعزام شدند و هنگامی که به صحنه رسیدن، مشاهده کردند که مردی حدودا ۳۰ساله داخل خودرو با اصابت چهار گلوله جان خود را از دست داده و چند متر آنطرف‌تر نیز، همسر وی بر اثر اصابت یک گلوله به پهلوی سمت چپش، مجروح شده است. در این رابطه هر دو به بیمارستان رسالت منتقل شدند که متأسفانه مرد به دلیل شدت جراحات فوت کرده بود و از آنجا که همسر وی به معالجه تخصصی نیاز داشت به بیمارستان چمران اعزام شد.
مأموران در تحقیقات دریافتند که فرد مورد حمله “داریوش رضایی نژاد” دانشجوی رشته دکترای دانشگاه خواجه نصیر است که روز حادثه همراه همسرش که همکار نیز بوده است از محل کار برمی‌گشتند و دختر کوچکشان را هم از مهدکودک سوار کرده و به مقابل منزلشان رسیده اند و مرحوم رضایی همسر و دخترش را جلوی در ساختمان پیاده کرده و زمانی که قصد داشته خودرو را داخل پارکینگ بگذارد، دو نفر به سمت وی تیراندازی کردند.
بنا به اظهارات همسر وی و یکی از اهالی محل، یکی از ضاربان کلاه موتورسواری بر سر داشته و نفر دوم عینک ته استکانی بر چشم داشته و هر دو دارای ریش بوده‌اند که بلافاصله اقدام به تیراندازی به سوی رضایی می‌کنند و بسوی موتور آبی رنگ که چند متر آنطرف‌تر و روشن هم بوده است، می‌دوند. در هنگام فرار همسر رضایی نیز به دنبال آنها می‌دود تا آنها را متوقف کند که با یک تیر از سوی راکب موتورسیکلت مجروح می‌شود.
گذری کوتاه بر زندگی شهید رضایی‌نژاد
“شهید داریوش رضایی‌نژاد” در صبح پنج‌شنبه ۲۹ بهمن سال ۱۳۵۶ در شهرستان آبدانان از شهرستان‌های استان ایلام به دنیا آمد.
در دوره راهنمایی با توجه به ظرفیت هوشی بسیار بالای داریوش، مقطع دوم را نیز در تابستان گذراند و با توجه به این سرعت بالا در کسب مدارج علمی توانست پیش از همکلاسی‌های خود دوره متوسطه را به پایان رساند و در تیرماه ۱۳۷۳ دیپلم خود را در رشته ریاضی دریافت کرد. “شهید رضایی‌نژاد” همچنین چندین بار در مسابقات علمی استان ایلام مقام اول را کسب کرد.
وی در مهر ماه ۱۳۷۳ در رشته مهندسی برق، گرایش قدرت، در دانشگاه پذیرفته شد. ایشان به وجود پذیرش در بسیاری از رشته‌های مهندسی در دانشگاه‌های معتبر تهران، اصفهان، شیراز و … بنابر انتخاب خود وارد دانشگاه صنعتی مالک اشتر اصفهان شد.
شهید والامقام “داریوش رضایی‌نژاد” با وجود نبوغ ذاتی در امور کارگاهی و آزمایشگاهی که از ویژگی‌های تمامی نوابغ و مخترعان است در تحصیل و پذیرش و اجرای آکادمیک نیز بسیار منظم و کوشا بود. ایشان ضمن فراگیری و کسب تجربه در رشته خود، در زمینه استفاده از رایانه و علوم کامپیوتری بسیار توانا بود. با داشتن چنین توانایی‌های، داریوش توانست در مدت هفت ترم و با رتبه اول، به عنوان دانشجوی برتر دانشگاه، فارغ‌التحصیل شود.
شهید رضایی نژاد به محض فارغ‌التحصیلی به عنوان پژوهشگر در مراکز مهم تحقیقاتی و علمی کشور مشغول به کار شد. در عرصه‌ فعالیتش توانایی فراوانی داشت و نبوغ و تلاش خود را در مسیر خدمت به وطن خویش قرارداد.
شهید دکتر داریوش رضایی نژاد به محض فارغ التحصیلی به عنوان پژوهشگر در مراکز مهم تحقیقاتی و علمی کشور مشغول به کار شد .در عرصه ای که فعالیت داشت توانایی فراوانی داشت و نبوغ و تلاش خود را در مسیر خدمت به وطن خویش قرارداد .در همان نخستین سال شروع به کار ،در آزمون کارشناسی ارشد سال۱۳۷۸ در رشته مهندسی برق، گرایش قدرت، در دانشگاه دولتی ارومیه پذیرفته و مشغول به ادامه تحصیل در دوره کارشناسی ارشد شدند. ایشان در تیر ماه سال ۱۳۷۹ ازدواج نمود و صاحب یک فرزند دختر به اسم آرمیتا گردید که؛ قبل از ۵سالگی و در برابر دیده گانش شاهد پرپر شدن پدر عزیزش بود.
فعالیت ها و مشاغل اجرایی شهید رضایی نژاد
مشاغل اجرایی ایشان به شرح زیر بوده است:
– نماینده دانشگاه شهید بهشتی در امور اجرایی همکاری با سازمان انرژی هسته ای ۴/۱۱/۱۳۸۳ تا زمان شهادت
– عضو انجمن هسته ای ایران از ۱/۱۲/۱۳۸۳ تا ۱/۱۲/۱۳۸۵
– مدیر گروه کاربرد پرتوها از ۳/۷/۱۳۸۴ تا زمان شهادت
– عضو شورای آزمایشگاه مرکزی دانشگاه از ۱۸/۵/۱۳۸۵ تا ۱/۷/۱۳۸۶
– عضو شورای فناوری دانشگاه از ۲۵/۹/۱۳۸۱ تا ۱/۷/۱۳۸۶
– عضو کمیته تخصصی فنی و مهندسی هیات ممیزه از ۱۰/۱۱/۱۳۸۶ تا زمان شهادت
– مشاور جمهوری اسلامی ایران در پروژه سزامی از ۲۵/۳/۱۳۸۷ تا زمان شهادت
– برگزار کننده چهار کمیته علمی و کارگاه آموزشی از ۱۳۸۵ تا زمان شهادت
– شهید گرانقدر در طول خدمت پربار خود چندین مقاله در حوزه تخصیصی خود نگاشت و بسیاری ازطرح های تحقیقاتی را رهبری و اجرا نمود.
دل نوشته آرمیتا به پدر شهیدش
آرمیتا دختر خردسال شهید رضایی نژاد با زبان کودکانه اش آرزوهای پدرش را اینگونه توصیف می کند:
بابا
رویایی داشتی
آرزوهای روشنی برای مردم سرزمینت داشتی
بابا
رویایی داشتی
دنیایی سراسر آرامش، صلح و مهربانی می خواستی
بابا
رویایی داشتی
می خواستی باشی تا باشم
بابا
رویایی دارم
آرزوهای روشنی برای مردم سرزمینم دارم
بابا
رویایی دارم
دنیایی سراسر آرامش، صلح و مهربانی می خواهم
بابا
رویایی دارم
می خواهم باشم، چون هستی
چون گاهی برای ماندن و جاودانه شدن باید رفت